پرندگان در محیط طبیعی
پرندگان باهوش و کنجکاو بوده و بطور طبیعی فعالند. یک پرنده ی پرمشغله، یک پرنده ی شاد است.
ماندن در قفس بی هیچ فعالیتی از پرنده ی شما یک پرنده ی شاد با سلامت عاطفی نخواهد ساخت.
آنها روز خود را با پرواز، جستجوی غذا، فرار از شکارچیان، بازی، جویدن شاخه ها، لانه سازی، ارتباط با جفت و همنوعان سپری می کنند. و بالاخره تشکیل خانواده و بزرگ کردن جوجه ها بیشتر وقتشان را خواهد گرفت.
اما زندگی در اسارت جور دیگری است…
بیشتر پرندگان تمام طول زور را در قفس هایشان سر می کنند و اکثرشان هیچ کاری برای انجام دادن، تجربه کردن و مشاهده کردن ندارند.
همگی شما قادر به درک حسی که به آنها دست می دهد هستید:
چه چیزی بدتر از این است که روی هیچ جنبه ای از زندگی خودتان کنترلی نداشته باشید؟
فراهم آوردن فعالیت و تحرک برای پرنده کار سختی نیست. اسباب بازی های جالبی را می توانید رایگان یا با هزینه ی کم تهیه کنید.
راهکارها:
- به پرنده آموزش دهید به دنبال غذا بگردد.
- برایش اسباب بازیهای خلاقانه و کم هزینه بسازید.
- ظروف حبوبات خالی: اسباب بازیها را داخلشان بگذارید
- کاغذ: پرنده از تکه تکه کردن کاغذ لذت می برد. آنرا از قفس آویزن کنید و برایش ساعاتی مفرح را فراهم نمایید.
- شاخه های درخت: غیر سمی و با دقت تمیز شده.
- طناب: طناب کتان با گره های زیاد و آویزان کردن اسباب بازی
- جعبه ای را با کاغذ خرد شده پر کنید و اسباب بازی/خوراکی های مورد علاقه ی او را لا به لای آن پنهان کنید.
- مهره: دقت کنید که اندازه ی این مهره ها برای پرنده مناسب باشد، طوریکه امکان بلع وجود نداشته باشد.
- شرایط محیطی مناسبی برای اوقاتش بیرون از قفس فراهم کنید.
- برایش زمین بازی (playground) جذابی بسازید.
نتیجه ی اجتناب ناپذیر این کم تحرکی و ملالت چیزی نیست جز “مشکلات و اختلالات رفتاری”
آموزش جست و جوی غذا به پرنده
از همان ظرفی که پرنده با آن عادت دارد استفاده کنید. ظرف را کملا پر نکنید، به اندازه بریزید و بیشتر اقلام مورد علاقه ی پرنده را خذف کنید.
حالا چندین ظرف کوچک را در اطراف قفس آویزان کنید. این ظروف را طوری در اطراف قفس بچینید که پرنده برای دستیابی به آنها مجبور شود تمام فقس را طی کند.
حال مقدار کمی از غذاهای مورد علاقه اش در هریک از این ظروف قرار دهید. نباید طوری غذاها را در ظروف تقسیم کنید که پرنده با رسیدن به اولین ظرف یک وعده کامل روزانه را دریافت کند.
هدف این است که پرنده را تشویق به حرکت کنید تا تمام ظروف را چک کند.
در همین مرحله پرنده نسبت به زمانی که تمام روز روی چوب مورد علاقه اش می نشست، فعالیت بیشتری داشته است.
وقتی پرنده به خوبی آموخت که تمام ظروف را برای یافتن غذا بگردد، یک تکه کاغذ روی ظرف بکشید تا ناچار شود برای رسیدن به غذا آنرا پاره کند یا کنار بزند.
پس از این مرحله کاغذ مچاله شده را طوری روی غذا بگذارید که برای رسیدن به غذا مجبور باشد کاغذ را بجود و تکه تکه کند. یا سرپوشی برای ظرف بگذارید تا پرنده برای یافتن راه حل باز کردن وقت صرف کند.
با موفقیت پرنده در هر گام، مرحله ی بعدی را از لحاظ فیزیکی و ذهنی سخت تر کنید.
وقتی پرنده در یافتن غذا استاد شد روند را تغییر دهید و تعداد زیادی اسباب بازی غذا یابی در اختیارش بگذارید.
در این مرحله برخی خالی هستند و برخی حاوی جایزه و برخی حاوی اسباب بازی دیگر.
همچنین میتوانید از اسباب بازیهای جدید هم استفاده کنید که نیازمند باز کردن یک کشو، چرخاندن یک چرخ یا کنار زدن روکش برای رسیدن به جایزه باشد.
البته این مورد برای طوطی های بزرگ قابل استفاده است چون طوطی های کوچکتر نوکی به این قدرت ندارند. غذا را جایی بگذارید که در دید طوطی باشد اما برای دستیابی به آن لازم باشد کندوکاو کند.
ترجمه: The Almighty
Popularity: 1% [?]
22 Jul
